walczył jako legat w Azji podczas kampanii przeciw Mitrydatesowi.

W 81 lub 80 p.n.e. był pretorem. W 78 p.n.e. zaproponował w senacie wysłanie grupy przedstawicieli do Erytrei w Jonii, w celu odtworzenia Ksiąg Sybillińskich, które spłonęły w czasie pożaru Kapitolu 6 lipca 83 p.n.e. Wysłano komisję złożoną z trzech prawdopodobnie kwindecemwirów: Publiusza Gabiniusza, Markusa Otacyliusza i Lucjusza Waleriusza, którzy zebrali tysiąc wersów od osób prywatnych. Poszukiwania prowadzono także na Samos, w Afryce, na Sycylii i w koloniach italskich.

W 76 p.n.e. był konsulem razem z Gnejuszem Oktawiuszem. Po zakończeniu konsulatu został wysłany do Macedonii jako namiestnik. W latach 75–73 p.n.e. prowadził walki z Dardanami. Wyruszył z Dyrrachium i kierując się via Egnatia, wtargnął doliną rzeki Wardar do dzisiejszej Serbii i jako pierwszy dowódca rzymski dotarł w 74 p.n.e. do Dunaju w rejonie Banatu, ale nie przeprawił się na drugą stronę. Jego armia wkroczyła na tereny Mezów, którzy mieszkali po obu stronach rzeki Timakus. W 72 lub 71 p.n.e. odbył triumf po zwycięstwie nad Dardanami i Mezami. W 70 p.n.e.