Rys historyczny Za narodziny JRC uznaje się powstanie Philanthropic Society (博愛社, Hakuaisha). Utworzył je Tsunetami Sano w roku 1877, w czasie buntu Satsumy. W roku 1886 zostało uznane – na podstawie Konwencji Genewskiej z roku 1864 – za członka stowarzyszenia międzynarodowego, powstającego wówczas z inicjatywy H. Dunanta (pierwszego laureata Pokojowej Nagrody Nobla). W tym samym roku stowarzyszenie otworzyło w Tokio swój pierwszy szpital (w roku 1888 utworzono w tym szpitalu szkołę pielęgniarek). 2 września 1887 roku zostało uznane przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, jako Japanese Red Cross Society.
W czerwcu 1888 roku członkowie stowarzyszenia po raz pierwszy zaangażowali się w akcję pomocy ofiarom katastrof (wybuch wulkanu Bandai-san, zob. Park Narodowy Bandai-Asahi), a w roku 1906 po raz pierwszy uczestniczyli w akcji międzynarodowej, gromadząc środki dla Amerykańskiego Czerwonego Krzyża na pomoc dla ofiar trzęsienia ziemi i pożarów w San Francisco. Fundusz przeznaczony na działania Międzynarodowego Czerwonego Krzyża (IRC) na rzecz światowego pokoju wsparła w roku 1912 cesarzowa Japonii, Shōken – żona cesarza Meiji, przekazując 100 tys.