jest to kulista konstrukcja z cienkimi ścianami z liści i łodyg traw, wyściełana cienką trawą i korzeniami. W lęgu 1–4 jaja, samica wysiaduje je sama przez 13–14 dni. Młode karmione są przez oboje rodziców, opuszczają gniazdo po 16–17 dniach; nie potrafią jeszcze latać, jednak sprawnie biegają.
Status IUCN uznaje szponnika żółtogardłego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana; w odpowiednim dla niego środowisku nie jest to gatunek rzadki, chociaż opisywany jest jako rzadki w Senegalu, Gambii czy Mali. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istotne zagrożenia dla gatunku BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za prawdopodobnie stabilny.
Podgatunki Wyróżnia się trzy podgatunki M. croceus: M. c. croceus (Vieillot, 1816) – Senegal i Gambia do Kamerunu, południowo-zachodniego Czadu, północnej i południowej Republiki Środkowoafrykańskiej, a stamtąd dalej na południe i wschód po Gabon, północno-zachodnią i zachodnio-środkową Angolę, Kongo, zachodnią i północną Demokratyczną Republikę Konga, Burundi, Sudan Południowy, Ugandę, zachodnią i środkową Kenię i północną Tanzanię. Obejmuje proponowany podgatunek hygricus z Górnej Gwinei. M. c.