Przejście na stronę Cezara W czasie sprawowania urzędu trybuna ludowego w 50 p.n.e. wspierał Cezara, w zamian za co Cezar spłacił jego ogromne długi w wysokości 60 milionów sesterców. Przeszedł więc ze stronnictwa optymatów do popularów. Jako trybun złożył wniosek o zajęcie królestwa Numidii rządzonego przez Jubę. Przyczynił się do wybuchu wojny między Cezarem a Pompejuszem, gdy złożył 1 marca 50 p.n.e. w senacie weto wobec wniosku o wcześniejszym odwołaniu Cezara z namiestnictwa w Galii, oraz gdy złożył wniosek przegłosowany 1 grudnia tego roku o jednoczesnym zakończeniu dowództwa Pompejusza w Hiszpanii i Italii, oraz prokonsulatu Cezara w Galii. Po tym głosowaniu 4 grudnia Gajusz Klaudiusz Marcellus wezwał Pompejusza do ratowania ustroju Republiki.
Udział w wojnie domowej Cezara z Pompejuszem Działania w Italii W 49 p.n.e. był pretorem. 1 stycznia 49 p.n.e. przekazał senatowi list od Cezara. W pierwszych dniach wojny domowej w Italii stanął na czele trzech kohort i wyruszył z Ariminum, by zająć Pisaurum, Fanum i Ankonę, co nastąpiło odpowiednio 12, 13 i 14 stycznia. Następnie zajął Iguwium w centralnej Umbrii bronione przez pięć kohort pretora Kwintusa Mincjusza Termusa.