Podobnie jak w pierwowzorze, silniki znajdowały się w gondolach wbudowanych w dolne skrzydło, w tylnej części gondoli znajdowały się stanowiska strzeleckie (podobne rozwiązanie użyto w powstałym w tym samym czasie Huff-Duff XB-1). Oprócz stanowisk w gondolach silnikowych, w przedniej części kadłuba znajdowało się jeszcze jedno obronne stanowisko strzeleckie, wszystkie uzbrojone były w podwójne karabiny maszynowe Lewis. Samolot miał ogon z dwoma statecznikami poziomymi co w 1927 było już raczej przestarzałym rozwiązaniem. B-2 były pierwszymi dużymi bombowcami z kołem ogonowym zamiast płozy.
Prototyp został dostarczony w lipcu 1927, jego pierwszy lot odbył się we wrześniu 1927. Pod koniec 1927 XB-2 był jednym z samolotów biorącym udział w konkursie Armii na nowy ciężki samolot bombowy, inne konstrukcje które brały udział w tym konkursie to Huff-Duff XB-1, Keystone XLB-6, Sikorsky S-37B i Atlantic XLB-2. W lutym 1927 odrzucono opcje XB-1B, XLB-2 i S-37B, ale Armia nie mogła zdecydować pomiędzy XB-2 a XLB-6. Samolot Curtissa miał znacznie lepsze osiągi, ale był ponad trzykrotnie droższy od XLB-6 (24.750 do 76.373 dolarów).