Kościół Świętej Trójcy w Lublinie – kościół parafialny należący do diecezji warszawskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP.
Historia, architektura i wyposażenie Świątynia została ufundowana przez lubelskich kupców i rzemieślników wyznania luterańskiego, a jej głównym fundatorem został Jan Piaskowski. Budowla została wzniesiona w latach 1784-1788 w stylu klasycystycznym według projektu Augusta Zylherta i jest to jedyny obiekt sakralny wyznania ewangelicko-augsburskiego w Lubelszczyźnie. Świątynia posiada jedną nawę i wieżę nakrytą namiotowym dachem. Wnętrze nie posiada bogatego wyposażenia. W murowanym, klasycystycznym ołtarzu jest umieszczony dwukondygnacyjny obraz w stylu barokowym, w którego górnej części jest przedstawione Ukrzyżowanie, a w dolnej Ostatnia Wieczerza. Ołtarz z amboną w stylu rokokowym z figurą, zapewne św. Tomasza oraz chrzcielnica pochodzą z opuszczonego i zrujnowanego zboru w Piaskach. Należy zaznaczyć, że obrazy są ewenementem w kościele ewangelickim, gdyż w protestantyzmie nie są one traktowane jako przedmiotu kultu, ale jako przedstawienie Pisma Świętego. Wyrazem podziękowania za zgodę na wybudowanie świątyni było umieszczenie w niej portretu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.