Od 6 września 1939 był profesorem nadzwyczajnym psychiatrii i higieny rasowej (Rassenkunde) na Uniwersytecie w Hamburgu. 28 lutego 1942 odszedł z uczelni z powodów zdrowotnych.
Od 1920 do 1933 był członkiem Niemieckiej Partii Ludowej (DVP), po przejęciu władzy przez nazistów zapisał się do NSDAP. Należał do Narodowo-Socjalistycznego Związku Lekarzy Niemieckich (niem. Nationalsozialistischer Deutscher Ärztebund), Narodowo-Socjalistycznego Związku Docentów (Nationalsozialistischer Deutscher Dozentenbund) oraz Izby Kultury RzeszyHans-Christian Harten, Uwe Neirich, Matthias Schwerendt: Rassenhygiene als Erziehungsideologie des Dritten Reichs. Bio-bibliographisches Handbuch. Berlin 2006 s. 454.
Wybrane prace Fehldiagnosen bei Carcinom : ein Beitrag zur Statistik der nicht diagnostizierten Krebse. Bonn: Georgi, 1904. Psychologische Tatbestandsdiagnostik: Aus d. Irrenanstalt Friedrichsberg (Die sogenannte „Strafuntersuchung d. Zukunft”). Hamburg-Leipzig: Voss, 1912. Irrsinn und Presse: Ein Kulturbild. Jena: Fischer, 1913. Die klinische Stellung des manisch-depressiven Irreseins unter besonderer Berücksichtigung der Beziehungen zu organischen Gehirnkrankheiten und zur Epilepsie.. J.