Po okresie Wiosny Ludów i reakcyjnych rządów Alexandra von Bacha Partia Narodowa odrodziła się w 1860 roku. Stała się stronnictwem chorwackich działaczy narodowych orientacji jugosłowiańskiej, będących spadkobiercami idei ruchu iliryjskiego. Na czele stanął biskup Josip Strossmayer, a jego głównym współpracownikiem był Franjo Rački. Skupiała głównie przedstawicieli inteligencji. Partia domagała się równouprawnienia w stosunkach z Węgrami, a także głosiła zjednoczenie narodów południowosłowiańskichR. Kann, Das Nationalitätenproblem der Habsburgermonarchie. Geschichte und Ideengehalt der nationalen Bestrebungen von Vormärz bis zur Auflösung des Reiches im Jahre 1918, Bd. 1: Das Reich und die Völker, Graz 1964, s. 256–257; W.D. Behschnitt, Nationalismus bei Serben..., s. 163–166; G. Schödl, Kroatische Nationalpolitik..., s. 51–53; A. Giza, Idea jugoslawizmu w latach 1800–1918, Szczecin 1992 (Rozprawy i Studia Uniwersytetu Szczecińskiego, t. 109), s. 147..