Powodem, dla którego Ricci chciał, aby de Ursis przeniósł się do stolicy, była rozległa wiedza Sabatino w dziedzinie astronomii, matematyki i hydrauliki.
Po przybyciu do Pekinu Sabatino pomagał miejscowym jezuitom i Xu Guangqiemu w tłumaczeniu Elementów Euklidesa na język chiński. Poza tym napisał prace, które pozwoliły Chińczykom zaznajomić się z europejskimi osiągnięciami w dziedzinie farmacji i hydrauliki. Zaimponował dworowi cesarskiemu przewidując zaćmienie, którego nie przewidzieli chińscy astronomowie. Z tego powodu został, wraz z Diego de Pantoją, oddelegowany do prac nad reformą kalendarza. Pracy tej jednak nie dokończył, gdyż w 1616 roku stosunki między rządzącymi a misjonarzami znacznie się pogorszyły. W obawie przed represjami wielu jezuitów zdecydowało się na opuszczenie stolicy. Sabatino wraz z Pantoją przenieśli się w 1617 roku do Kantonu, a później powrócili do Makau.