ponownie mianowany na to stanowisko 5 marca 1949, sprawował je do 25 maja 1955. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 2 do 4 kadencji. 1952-1961 członek Komitetu Centralnego KPZR, a od 16 października 1952 do 29 czerwca 1957 Prezydium (Biura Politycznego) KC KPZR. Od 25 lutego 1955 do 5 lipca 1957 był wicepremierem ZSRR. W czerwcu 1957 przyłączył się do Malenkowa, Kaganowicza i Mołotowa przy próbie obalenia Chruszczowa. Po zniweczeniu tych planów przez Chruszczowa został zwolniony ze stanowiska wicepremiera.
Odznaczenia Order Lenina (trzykrotnie) Order Czerwonego Sztandaru Pracy
Bibliografia http://www.knowbysight.info/SSS/05296.asp (ros.) http://hrono.ru/biograf/bio_s/saburovmz.php (ros.) http://www.famhist.ru/famhist/all_st/000b4573.htm (ros.) http://www.az-libr.ru/index.htm?Persons&H01/64ff6565/index (ros.)
Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Politycy KPZR Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1977 Kategoria:Wicepremierzy ZSRR Kategoria:Ludzie urodzeni w Drużkiwce