Po studiach w latach 1949-55 był asystentem na Uniwersytecie Warszawskim, w Instytucie Badań Jądrowych. W latach 1955–1968 pracował na Politechnice Warszawskiej, oraz jako główny specjalista w urzędzie Pełnomocnika ds. Energetyki Jądrowej i w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej. W 1963 roku obronił pracę doktorską w dziedzinie nauk fizycznych za pracę z dziedziny spektroskopii jądrowej. W latach 1963 do 1976 pracował jako główny specjalista ds. fizyki jądrowej w Urzędzie Pełnomocnika ds. Energii Jądrowej. W tym czasie bierze udział w wielu konferencjach naukowych z zakresu fizyki jądrowej.

W 1954 roku był członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Astronautycznego i później przez 10 lat był sekretarzem generalnym PTA, a następnie – aż do śmierci – wiceprezesem. Długoletni redaktor „Astronautyki” oraz „Postępów Astronautyki”.

Autor 14 prac naukowych z fizyki jądrowej i 35 prac z astronautyki dotyczących m.in.: napędów jądrowych rakiet, fizyki kosmicznej, wpływu astronautyki na cywilizację ludzką. Prowadził wiele wykładów popularnonaukowych, w tym w radiu i TV.