W 1698 roku Feliks Kazimierz Potocki, wojewoda krakowski i hetman polny koronny, ścigany przez około 14 tys. Tatarów oparł się o mury tutejszego zamku 8 września podczas bitwy pod Podhajcami.. Po czterogodzinej walce nastąpił odwrót wojsk tatarskich. Było to ostatnie zwycięstwo polskie nad Tatarami w wojnie z Turcją.
W XVIII w. nie był już zamieszkany i popadł w ruinę. W XIX wieku urządzono w jego wnętrzu browar i gorzelnię, które funkcjonowały do II wojny światowej. W 1970 ostatecznie zniszczono resztki zamku, które były do tego czasu. Obecnie zamek nie istnieje. Na jego miejscu znajduje się fabryka konserw.
Architektura Pierwotnie miasto miało swój własny system fortyfikacji i wybudowany zamek, który prawdopodobnie mógł być traktowany jako cytadela, która była ostatnim bastionem dla obywateli w przypadku przerwania przez wroga obrony na murach miasta. Podhajce miały obronne mury, stary zamek z potężnymi wieżami, otoczony wałami. Dalerac, dworzanin króla Polski Jana III Sobieskiego pisał o zamku jako staroświeckiej budowli, mającej potężne baszty i wysokie tarasy, otoczonej wałem.
Zobacz też 6–16 października 1667 8–9 września 1698
Przypisy
Linki zewnętrzne
Podhajce Kategoria:Zamki Potockich herbu Pilawa Kategoria:Podhajce