1924-1930 pracował w fabryce budowy lokomotyw, gdzie był mężem zaufania załogi i działaczem Związku Robotników Przemysłu Metalowego w Polsce. Od 1932 robotnik budowlany, w 1933 skazany na 4 lata więzienia za działalność komunistyczną. Po wyjściu z więzienia w Koronowie w 1936 pracował do 1939 na robotach drogowych. W 1940 osadzony w obozie koncentracyjnym w Radogoszczy, skąd po 6 miesiącach zbiegł z grupą więźniów. Do końca okupacji ukrywał się, a w grudniu 1944 zorganizował komórkę PPR w Miedzeszynie, której został I sekretarzem. 1946-1953 starszy wartownik w Ministerstwie Finansów, później do 1956 rewident w Państwowej Wytwórni Papierów Wartościowych. Otrzymał rentę dla zasłużonych, był odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera 28BII-5-27)Wyszukiwarka cmentarna - warszawskie cmentarze.
Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 1, Warszawa 1985.