Trí Bảo spytał Đạo Huệ: "Skąd przychodzą narodziny i gdzie udaje się śmierć?" Đạo Huệ powiedział: "Narodziny przychodzą znikąd i śmierć idzie donikąd." Trí Bảo powiedział: "Czy to oznacza wpadanie w unicestwienie?" Đạo Huệ powiedział: "Prawdziwa natura jest subtelna i doskonała, jest wrodzenie pusta i spokojna, porusza się i działa swobodnie, i nie jest tym samym, co narodziny i śmierć. Zatem narodziny przychodzą znikąd i śmierć idzie donikąd." Po tych słowach Trí Bảo został oświecony i powiedział: "Gdyby nie wiatr, który rozwiewa wszystkie przepływające chmury, jak ktoś mógłby widzieć dziesięć tysięcy jesieni na błękitnym niebie?" Đạo Huệ powiedział: "Co zobaczyłeś?" Trí Bảo powiedział: "Możesz znać wszystkich ludzi na świecie, ale jak wielu z nich jest twoimi najbliższymi przyjaciółmi?" Pokłonił się na pożegnanie mistrzowi Đạo Huệ i powrócił w góryCuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. Str. 146.
Potem wędrował i wygłaszał kazania dla mnichów i ludzi świeckich. Miał również swoich uczniów w świątyni Thanh Tước na górze Du Hí w wiosce Cát Lợi Hi.
Czternastego dnia czwartego miesiąca w piątym roku okresu Thiên Tư Gia Thụi, czyli w 1190 r., Trí Bảo poczuł się chory i zmarł.