Po stronie turecko-egipskiej brało udział 89 okrętów (3 liniowce, 17 fregat, 30 korwet, 28 brygów, 5 szkunerów oraz 5 lub 6 innych) między innymi: „Ghiuh Rewan ” – okręt flagowy turecki admirała Tahira Paszy. „Guerrière” – fregata egipska pod dowództwem Moharema Beya
W źródłach występują różnice, gdy chodzi o liczbę mniejszych jednostek, które uczestniczyły w bitwie.
Skutki batalii thumb|280px|Wieczór po bitwie (mal. Auguste Mayer, 1840) W wyniku bitwy złamano potęgę morską Turcji. Zwycięstwo przyczyniło się do rozszerzenia walk wyzwoleńczych Greków. W 1829 sułtan podpisał traktat adrianopolski uznający autonomię Grecji. W 1830 proklamowano w Londynie niezależność Grecji pod protektoratem Francji, Rosji i Wielkiej Brytanii. Rosja odniosła zwycięstwo w wojnie rosyjsko-tureckiej toczonej w latach 1828–1829. Żadnych korzyści politycznych ze zwycięstwa nie odniosła Wielka Brytania, natomiast późniejsze wydarzenia doprowadziły do wzrostu potęgi Egiptu względem Turcji.
Galeria
Przypisy
Bibliografia Artur Bojarski, Navarino 1827, z serii: „Historyczne Bitwy”, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2007, Mieczysław Żywczyński, Historia Powszechna 1789-1870, PWN, Warszawa 1999. Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 17 Moskwa 1974.
Navarino Navarino Kategoria:Wydarzenia 1827 Navarino