W pamięci Witolda Bublewskiego pozostało na zawsze wspomnienie chwili, gdy został zasypany ziemią wyrzuconą przez uderzającą obok bombę
Lata międzywojenne W okresie międzywojennym uzupełniał wykształcenie i nadal oddawał się swojej pasji żeglarskiej; rozpoczął naukę w Państwowej Szkole Budowlaną w Warszawie, którą ukończył jako technik w 1924. Działał w 39 WDH (w roku 1923 został drużynowym). Gdy wiceadmirał Kazimierz Porębski zwrócił się do harcerzy z apelem o budowę „Polski morskiej” (1924), Bublewski przeorganizował 39 WDH na drużynę żeglarską (39 WŻDH).
W roku 1924 zdobył – na kursie morskim na HeluNa Helu obozy żeglarskie organizował Hufiec Syberyjski, który utworzył we Władywostoku w roku 1917 dr. Józef Jakóbkiewicz, wspólnie z Antonim Gregorkiewiczem i Eustachym Czumą. Hufiec, gromadzący osierocone dzieci polskie z południowo-wschodniej Syberii w roku 1922 wrócił do kraju, gdzie otrzymał „Dom Dzieci Syberyjskich” w Wejherowie. Szkoleniem harcerek zajmowała się m.in. Jadwiga Skąpska (zob. biogram), należąca do Harcerskiego Hufca Syberyjskiego od roku 1917. – stopień instruktorski przodownika (równoznaczny ze stopniem podharcmistrza), wstąpił do Ligi Morskiej i Rzecznej, rozpoczął starania o unifikację programów i metodyki szkoleń harcerskich drużyn wodnych.