Miał się ubiegać o rękę bratanicy księcia saskiego Bernarda (prawdopodobnie pomylony przez Helmolda ze swoim ojcem Hermannem), a odrzucone zaloty miały być bezpośrednią przyczyną zawarcia przez niego antyniemieckiego sojuszu z Wieletami.
W 983 roku miał miejsce wspólny atak obodrycko-wielecki na terytoria niemieckie. Obodryci pod wodzą Mściwoja zdobyli i spalili Hamburg, zaś Wieleci Hobolin i Brandenburg. Ostatecznie wojska słowiańskie zostały powstrzymane w bitwie nad rzeką Tangerą. Rok później Mściwoj wraz z władcami Czech i Polski Bolesławem II i Mieszkiem I uczestniczył w zjeździe wielmożów niemieckich popierających starania o tron Henryka II Kłótnika, który odbył się w Kwedlinburgu. Data końca rządów Mściwoja nie jest znana. Thietmar informuje o chorobie umysłowej władcy, która miała spaść na niego jako kara boża za spalenie klasztoru podczas kampanii 983 roku.
Córką Mściwoja była Tofa, żona króla duńskiego Haralda Sinozębego. Prawdopodobnie jego synem był też Mścisław (książę obodrzycki).
Przypisy
Kategoria:Książęta obodrzyccy Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Zmarli w X wieku