W 1991 roku stanął na czele związku ruchu niezależnych pisarzy „Apriel” przy moskiewskim oddziale Związku Pisarzy ZSRR. W tym samym czasie wszedł do centralnego komitetu międzynarodowego ruchu na rzecz zniesienia kary śmierci „Ruki procz ot Kaina”. Był również sekretarzem Związku Pisarzy Federacji Rosyjskiej, członkiem: Związku Scenarzystów Rosji, Filmowej Akademii „NIKA”, Związku Kuratorów Wszechrosyjskiej Federacji Sambo, Komitetu Wykonawczego Rosyjskiego PEN Clubu. Przez wiele lat był stałym członkiem jury Międzynarodowego Festiwalu Filmów o prawach człowieka „Stałkier”, gdzie od grudnia 2008 roku (czyli po śmierci pisarza) wręcza się corocznie specjalną nagrodę jego imienia.

Od 1992 roku był przewodniczącym komisji, a od grudnia 2001 roku radcą ds. ułaskawień przy prezydencie Federacji Rosyjskiej. Przez okres przewodniczenia (1992–2001) 57 tys. winnym został złagodzony wyrok, a prawie 13 tys. zamieniono karę śmierci na dożywocie. Doświadczenia pisarza w tej komisji zostały przedstawione w jego powieści dokumentalnej Dolina smiertnoj kazni.

W 2002 roku został laureatem Międzynarodowej Nagrody imienia Aleksandra Mienia za wkład w rozwój kulturalnej współpracy między Rosją i Niemcami w celu pokojowej budowy Europejskiego Domu.