Anton Adalbert Edler von Braunmühl (ur. 14 października 1901 w Kelheim, zm. 12 marca 1957 w Monachium) – niemiecki lekarz psychiatra. Był jednym z pionierów biologicznych metod leczenia w niemieckiej psychiatrii. Zajmował się leczeniem śpiączkami insulinowymi i był orędownikiem psychochirurgii. W czasie narodowego socjalizmu opowiadał się za rozwiązaniami eugenicznymi, ale nie udowodniono mu bezpośredniego udziału w eksterminacji chorych psychicznie.
Studiował medycynę w Monachium i odbył praktykę jako asystent Walthera Spielmeyera w Niemieckim Instytucie Badawczym Psychiatrii. W 1934 odmówiono mu habilitacji z powodu braku przynależności do NSDAP, habilitację uzyskał w 1943.
Wybrane prace Über einige myelo-lymphoide und lymphoepitheliale Organe der Anuren. Ein Beitr. z. Morphol. des Jugularkörperchens des Corpus propericardiale und Corpus procoracoidale wie der Kiemenhöhlenkörperchen von Rana temporaris. München, Med. Diss., 1927 Braunmühl A, Walther Spielmeyer: Die Anatomie der Psychosen. Springer, Berlin 1930. Der Elektrokrampf in der Psychiatrie. Münch. med. Wschr 87 (1940), S. 511–514. Die Insulinschockbehandlung der Schizophrenie (unter Berücksichtigung des Cardiazolkrampfes). Ein Leitfaden f. d. Praxis. J. Springer, Berlin 1938. Fünf Jahre Shock- und Krampfbehandlung in Eglfing-Haar. Arch. f. Psych.