Po późniejszych testach przedłużono dodatkowo kadłub o cztery stopy (192 cm), dodano dużą brzechwę pod ogonem i sloty na krawędzi natarcia skrzydeł.
Pierwszy lot L-39-1 odbył się 23 kwietnia z fabrycznego lotniska Bella w Niagara Falls. Po kilku lotach maszynę przekazano należącemu wówczas do National Advisory Committee for Aeronautics instytutowi Langley Research Center. W tym czasie na lotnisku Bella oblatano drugi samolot, L-39-1, wyposażony w automatyczny system przepompowywania paliwa, który zachowywał stały środek ciężkości samolotu w czasie lotu. thumb|left|L-39-2 ze skrzydłami z ostrą krawędzią natarcia Obydwa samoloty były używane do skorelowania wyników z testów w tunelu aerodynamicznym z danymi uzyskanymi w czasie lotów pełnowymiarowych samolotów i innych testów; na przykład na L-39-2 testowano skrzydła z okrągłym profilem zaprojektowane dla XS-2F i skrzydła z bardzo ostrą krawędzią natarcia, podobne do użytych później na Bell X-2.
Testy zawieszono 26 sierpnia. Wkrótce program został zakończony. L-39-2 został przekazany do instytutu NACA Lewis Research Center. Obydwa samoloty zezłomowano w 1955 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Samoloty Bell Kategoria:Amerykańskie samoloty doświadczalne Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym