XX wieku) a także w architekturze Krakowa (w okresie międzywojennym). Po II wojnie światowej wykorzystywano go do produkcji cementu. Dzięki obecności potasu eksploatowano je również dla przemysłu szklarskiego (do produkcji ciemnego szkła opakowaniowego) oraz do produkcji nawozów potasowo-sodowych.
Zespół naukowców z Politechniki Krakowskiej kierowany przez prof. Janusza Mikułę od wielu lat przeprowadza prace badawcze m.in. nad wykorzystaniem tufu wulkanicznego. Zespół stworzył tzw. geopolimer na bazie tufu filipowickiego. „Sztuczny kamień” cechuje się wysoką wytrzymałością mechaniczną i termiczną, niską szkodliwością dla środowiska, pochłania wilgoć i zapachy. Może być wykorzystany do produkcji m.in. okładzin budynków, materiałów izolacyjnych, pokryć antykorozyjnych, materiałów ognioodpornych. Można z niego wytwarzać powłoki geopolimerowe na powierzchniach betonu, stali, ceramiki, drewna.
Galeria zdjęć
Przypisy
Bibliografia Praca zbiorowa: Współczesne problemy ochrony środowiska, Gliwice 2013,
J. Kuhl: Tuf porfirowy z Filipowic (okolice Krzeszowic), Kraków 1936, Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego, 1936, t. 12. J. Mikuła, M. Łach: Potencjalne zastosowania glinokrzemianów pochodzenia wulkanicznego, Czasopismo Techniczne, Seria Mechanika, zeszyt 22, Wyd. Politechnika Krakowska, Kraków 2012
Kategoria:Skały piroklastyczne Kategoria:Skały wulkaniczne Kategoria:Skały Polski Kategoria:Skały permu