thumb|200px|Mapa obwodu jakuckiego 1821 Obwód jakucki (ros. Якутская область) – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego w Syberii wschodniej, utworzona ukazem Aleksandra I w 1805 przez wyłączenie istniejącego od 1784 obwodu ze składu guberni irkuckiej. Stolicą obwodu był Jakuck. Zlikwidowany w 1920.
Obwód był położony pomiędzy 54° a 73° szerokości geograficznej północnej i 103° a 171° długości geograficznej wschodniej. Graniczył od północy z Oceanem Arktycznym, na wschodzie i południowym wschodzie z obwodem nadmorskim, na południu z obwodem amurskim, na południowym zachodzie z gubernią irkucką, na zachodzie z gubernią jenisejską.
Powierzchnia obwodu wynosiła w 1897 – 3 971 615 km² (3 489 689 wiorst²), był pierwszą co do powierzchni jednostką administracyjną Imperium. Zajmował 1/3 obszaru Syberii i powierzchnią odpowiadał 2/3 powierzchni Rosji Europejskiej.
Obwód w początkach XX wieku była podzielony na 5 okręgów.
Demografia Ludność, według spisu powszechnego 1897 – 269 880 osób – Jakutów (82,1%), Rosjan (11,3%), Tunguzów (4,3%), Jukagirów, Czukczów i Tatarów.