Kariera polityczna W kwietniu 1991 został powołany na urząd wiceprezydenta Etiopii, który sprawował do 21 maja 1991, gdy został pełniącym obowiązki prezydenta po ucieczce z kraju Mengystu Hajle Marjama. Urząd sprawował przez tydzień. Nie będąc w stanie realnie kontrolować sytuacji w kraju i tracąc dowództwo nad armią, 27 maja 1991 ustąpił ze stanowiska po ogłoszeniu jednostronnego zawieszenia broni. Początkowo wystąpił o azyl w ambasadzie Stanów Zjednoczonych, jednakże jego wniosek został odrzucony przez ambasadora Roberta G. Houdeka.
Azyl w ambasadzie Włoch Po obaleniu rządu Etiopskiej Partii Robotniczej 28 maja 1991 i wkroczeniu Etiopskiego Ludowo-Rewolucyjnego Frontu Demokratycznego do Addis Abeby, wraz z trzema innymi wysoko postawionymi urzędnikami rządu Mengystu – premierem Hailu Yimenu, ministrem spraw zagranicznych Berhanu Bayehem oraz szefem sztabu generalnego Adisem Tedlą udali się do ambasady Włoch, gdzie otrzymali schronienie. Rząd włoski konsekwentnie odmawiał ich wydania władzom Etiopii ze względu na sprzeciw dla zasądzonej wobec nich kary śmierci w kraju. Podczas pobytu w ambasadzie doznał udaru mózgu, w wyniku którego musiał poruszać się na wózku inwalidzkim.