thumb|250px|Madhyadesa (północne Indie) z tradycyjnym podziałem na 16 mahadżanapad VI wieku p.n.e. Mahadżanapada (sanskryt: महाजनपद, maha wielkie, dżanapada terytorium) – termin używany na określenie wczesnych państw indyjskich, powstałych w północnej części subkontynentu ok. połowy I tysiąclecia p.n.e.
Na początku V wieku p.n.e. wraz z rozwojem nowych ruchów religijnych (buddyzmu i dżinizmu) pojawiła się obszerna literatura, odnosząca się również pośrednio do wydarzeń politycznych epoki. Daje ona interesujący obraz tworzenia się pierwszych dużych państwowości, z których podłączenia pod koniec następnego stulecia wyrosło słynne imperium Mauriów.
Źródła Lp.PaństwoWspółczesna lokalizacja1AngaBengal2MagadhaBihar południowy3KasiBenares4KosalaOudh5WrydżdżiBihar północny6MailaGorakhpur7CzediBundelkhand8WatsaAllahabad9KuruThanesar, Delhi, Meerut10PańczalaRohilkhand, Doab centralny11MatsjaDżajpur12SiurasenaMathura13AśmakaNizam14AwantiMalwa i Nimar15GandharaPeszawar i Rawalpindi16KambodżaKaszmir i Nurestan Literatura bramińska, a za nią buddyjska przyjmowała tradycyjny, na poły mityczny podział Indii na pięć obszarów (regionów). Większość znamy tylko z nazwy, ale jedna z nich Madhyadesa (kraina środka), ze względu na fakt, iż była bezpośrednim terenem dynamicznego rozwoju nowych religii, została przedstawiona dosyć dokładnie.