Renata Gleinert (ur. 14 maja 1938 w Bydgoszczy, zm. 19 lutego 2009 w Gdańsku) – polska pianistka, kompozytorka, pedagog.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Brunona Gleinerta, wiolonczelisty, i Elżbiety z Kosznickich, skrzypaczki, którzy byli koncertmistrzami w orkiestrze Towarzystwa Muzycznego w Wolnym Mieście Gdańsku pod kierunkiem prof. Kazimierza Wiłkomirskiego. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w Szkole Muzycznej I stopnia u prof. Stanisława Bielickiego. Grała również na skrzypcach u prof. Stefana Hermana. Ukończyła studia w gdańskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w klasie fortepianu prowadzonej przez Lucjana Galona.
W 1962 roku podjęła pracę w Państwowej Operze i Filharmonii Bałtyckiej jako korepetytorka solistów. W ciągu kilkunastu lat miała okazję pracować z tak wybitnymi dyrygentami jak Bohdan Wodiczko, Zygmunt Latoszewski i Jerzy Katlewicz. Wiele lat pracowała jako korepetytor w Chórze Akademii Medycznej, dyrektorami w tym okresie byli Tadeusz Tylewski, Leon Snarski i Ireneusz Łukaszewski. Kilkanaście lat pracowała w Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku. W 1971 roku wyszła za mąż za Tadeusza Gleinerta (ur. 1945), z którym w latach 1972–1973 prowadziła klub artystyczny „Palowa” w Ratuszu Głównego Miasta.