Behawior W trakcie wołania lub śpiewu białogłowik często kiwa ogonem. W trakcie zalotów odzywa się prrri, bi-bibi. Między sobą ptaki z pary odzywają się syczącym czip. Pożywienie stanowią bezkręgowce, głównie błonkówki (Hymenoptera) (np. pszczoły z rodzaju Trigona) oraz chrząszcze (Coleoptera). Poluje z bazą wylotową z wystającej gałęzi, czasem w parach lub grupach rodzinnych. Przebywa blisko kolonii pszczół, by mieć łatwy dostęp do pożywienia.
Lęgi W Ameryce Centralnej i większości zasięgu okres lęgowy trwa od marca do lipca, w Argentynie zaś w październiku i listopadzie. Gniazdo znajduje się w dziupli, 8–30 m nad ziemią. Wyściełane jest suchymi liśćmi. W lęgu 2–3 jaja, inkubacja trwa 13–14 dni. Wysiaduje jedynie samica. Młode są karmione przez oboje rodziców, nabywają pełne upierzenie w wieku 15–20 dni.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN białogłowik klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała, że liczebność światowej populacji mieści się przedziale 5–50 milionów dorosłych osobników.