W latach 1810–1910 populacja Gliwic wzrosła 22-krotnie (1810: 2 990, 1910: 66 981), a miasto wchłaniało tereny podmiejskie. W związku z tym drugiej połowie XIX wieku rozwój Gliwic oparto na koncepcji „miasta-ogrodu” – rejony zamieszkane miały być usytuowane wśród zieleni. Istotną rolę w tych planach odgrywała Palmiarnia Miejska i Las Miejski.
W 1900 roku park został rozbudowany, a w jego głębi został wybudowany Domek Ogrodnika. W 1901 roku została w nim wybudowana pierwsza fontanna. W 1904 roku ze względów bezpieczeństwa wprowadzono w nim godzinę policyjną. W 1945 roku został on zniszczony, otwarty został dopiero w 1948 roku. W latach 1995–6 przeprowadzono inwentaryzację zieleni w parku, obejmującą m.in. wycinkę dzikich drzew oraz ochronę szczególnie cennych okazów.
Palmiarnia Miejska
Historia palmiarni sięga 1880 roku, kiedy zbudowano pierwsze pawilony z egzotycznymi roślinami. W sierpniu 1925 roku została ona w znacznym stopniu rozbudowana. W następnych latach nastąpił jej dalszy rozwój;