Z powodu zbliżania się Armii Czerwonej do Smoleńska, który był głównym centrum białej emigracji rosyjskiej, do Mińska przenieśli się czołowi działacze NTSNP, zatrudniając się w „Erbauerze”. Wskutek ofensywy sowieckiej na Białorusi wczesnym latem 1944 r. ewakuowali się oni do Brześcia nad Bugiem, a następnie dalej w kierunku zachodnim. Do pracowników firmy dołączyli Biali Rosjanie, którzy nie chcieli trafić pod władzę Sowietów. Na pocz. lipca tego roku do Białegostoku wyruszyła ostatnia grupa działaczy NTSNP z płk. W. Jermołowem na czele, aby dołączyć do miejscowej filii „Erbauera”. Po drodze okazało się, że miasto zostało już zajęte przez Armię Czerwoną. W tej sytuacji zdecydowano pojechać do Warszawy. Od 29 lipca do 15 września transport firmy „Erbauer” stał w wagonach towarowych na stacji kolejowej w Częstochowie. Przyłączyli się do niego kolejni emigranci rosyjscy. Podjęto tam decyzję, że płk w. Jermołow, K. W. Bołdyriew, I. I. Winogradow i Jewgienij J. Pozdiejew udadzą się do Wiednia w celu znalezienia w jego okolicach miejsca dla uchodźców. Działacze NTSNP (NTS) liczyli na to, że Amerykanie i Brytyjczycy nie dopuszczą do zajęcia Austrii przez Sowietów. Na miejscu uzyskali oni pomoc od wiedeńskiego członka NTSNP Wiktora K. Manakina, który był zatrudniony w chorwackiej firmie „Anton Frinta”. W miejscowości Berg, leżącej ok.