b-tagowanie).
Model strunowy z Lund jest przykładem modelu fragmentacji dżetów.
Wytwarzanie Dżety powstają w procesie chromodynamicznego twardego rozpraszania, wytwarzającego kwarki lub gluony o dużym pędzie poprzecznym, w ujęciu partonowym zwane zbiorczo partonami. Prawdopodobieństwo powstania danego układu dżetów jest zadane przez przekrój produkcji dżetów, który jest średnią elementarnych procesów perturbacyjnych kwarku, antykwarku i gluonu, ważonych funkcją rozkładu partonów. Dla najczęstszych procesów produkcji par, rozpraszania dwucząsteczkowego, przekrój produkcji dżetów w kolizjach hadronowych jest dany przez
gdzie: – ułamek pędu podłużnego i przekaz czteropędu, – perturbacyjny przekrój chromodynamiczny reakcji – funkcja rozkładu partonów dla odnalezienia rodzaju cząstek w wiązce
Przekrój elementarny jest m.in. obliczany w celu otrzymania danego poziomu w teorii perturbacji (Peskin & Schroeder (1995)), sekcja 17.4. Przegląd różnych parametryzacji funkcji dystrybucji partonów i obliczanie kontekstu zdarzenia w generatorach Monte Carlo omawiane jest w T. Sjöstrand et al. (2003), sekcja 7.4.1.