Indywidualne zdarzenia fizyki cząstek modelowane są przez teorię rozpraszania, opartą na kwantowej teorii pola. Macierz S używana jest do obliczania prawdopodobieństwa różnych stanów cząstek wychodzących, zadanych stanami wejściowymi. Dla odpowiednich kwantowych teorii pola, macierz S może być obliczona perturbacyjną ekspansję w formie diagramów Feynmana. Na poziomie pojedynczego diagramu Feynmana, "zdarzenie" ma miejsce wtedy, gdy cząstki i antycząstki wyłaniają się z wierzchołka interakcji.
Zdarzenia następują naturalnie w astrofizyce i geofizyce, np. w subatomowych kaskadach cząstek, wytwarzanych przez rozpraszanie promieni kosmicznych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Fizyka cząstek elementarnych