Przeprowadzone na początku XXI wieku badania rdzeni lodowych oraz drzew rosnących w pobliżu Samalasa, a także lektura spisanej na palmowych liściach Babad Lombok, pozwoliły jednoznacznie powiązać ten wulkan z anomaliami pogodowymi w Europie z 1258 roku. mały|centruj|Pozostałość po Samalasie – kaldera z jeziorem Segara Anak, wysoki szczyt po lewej to wulkan Rinjani, wewnątrz kaldery widoczny stożek wulkaniczny Barujari Po kilkuset latach na dnie kaldery utworzyło się jezioro nazwane Segara Anak. Ma ono obecnie 230 m głębokości, a lustro wody znajduje się na wysokości 2008 m n.p.m. We wschodniej części kaldery powstał stożek wulkaniczny Barujari, którego erupcje notowane są od 1846 roku.
Przypisy
Kategoria:Wulkany w Indonezji Kategoria:Superwulkany Kategoria:Historyczne wydarzenia meteorologiczne