(4) a) pełnić w zdaniu przede wszystkim funkcję przydawki przymiotnikowej (charakteryzującej, wyodrębniającej, ilościowej lub dzierżawczej), przy czym może to być przydawka: do podmiotu, np. Cicha woda brzegi rwie; do orzecznika orzeczenia imiennego, np. On jest zawodowym sportowcem; do dopełnienia, np. Przeczytałem ciekawą książkę; do okolicznika, np. Na pagórku niewielkim stał dwór szlachecki. Zdarzyło się to ciemną nocą; do przydawki dopełnieniowej, np. Mieszkał w domu z czerwonej cegły; (funkcje pierwszorzędne – prymarne); b) w pewnych sytuacjach pełnić w zdaniu także rolę: orzecznika orzeczenia imiennego, np. Adaś jest wysoki; podmiotu, np. Bogaty biednego nie zrozumie. Chorzy zostali ewakuowani ze szpitala; dopełnienia, np. Robin Hood zabierał bogatym, a dawał biednym; (funkcje drugorzędne – sekundarne); c) pozostawać w zdaniu: w związku zgody z podmiotem, orzecznikiem, dopełnieniem, okolicznikiem lub przydawką dopełnieniową jako przydawka (rodzaj, liczba, przypadek); w związku rządu z łącznikiem jako orzecznik; w związku zgody (głównym) z orzeczeniem jako podmiot (rodzaj, liczba); w związku rządu z orzeczeniem jako dopełnienie; d) pozostawać w związku rządu lub przynależności z własnymi określeniami o charakterze odpowiednio – dopełnienia bądź okolicznika, przy czym mogą to być: przysłówki, np.