XVI wieku Jerzego Liszki i jego żony Anny oraz epitafium niejakiego Henryka Fourneau. W 1855 r. wzniesiono nową wieżę, wyższą od poprzedniej, strawionej przez pożar 20 lat wcześniej. W czasie II wojny światowej kościół uległ zniszczeniom, głównie podczas działań frontowych w 1945 r. Szkody naprawiono w latach 1945-1946, a potem w 1950 roku.
Opis Kościół jest orientowany i wybudowany w stylu późnego baroku. Prezbiterium jest dwuprzęsłowe, trójbocznie zamknięte. Z północnej strony prezbiterium znajduje się zakrystia z emporą na piętrze. Wewnątrz XVIII-wieczny późnobarokowy ołtarz z obrazem przedstawiającym Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny. Obraz ujęty jest po bokach korynckimi kolumnami na postumentach, które podtrzymują bogate belkowanie, z klęczącymi postaciami aniołów adorujących ukoronowany w szczycie monogram „IHS". Nawa kościoła jest trójprzęsłowa, szersza i wyższa od prezbiterium. Z południowej strony usytuowana jest kaplica zwana Kisielowską. Pod nią znajduje się niedostępna krypta. W kaplicy ustawiono chrzcielnicę z barokową rzeźbą św. Jana Chrzciciela udzielającego chrztu Chrystusowi. W oknach prezbiterium umieszczone są dwa witraże według projektu prof. Adama Bunscha z Krakowa, wykonane w 1963 r. przez Krakowski Zakład Witraży S.G. Żeleński. Na wieży kościelnej znajdują się 3 dzwony z 1961 r.: „Św.