Samolot został dostarczony do bazy Wright Field w czerwcu 1931 i ogłoszono zwycięzcą konkursu we wrześniu. Przez następne trzy miesiące, przeprowadzono szereg testów z automatycznymi slotami które otwierały się same przy dużych kątach natarcia i szybkościach pomiędzy 90 a 95 mil na godzinę (145 - 152 km/h). Po zakończeniu testów w 1932, w zakładach Curtissa zamówiono trzynaście następnych maszyn.
YA-8/Y1A-8 Z trzynastu zamówionych maszyn które nosiły już oznaczenie „Y” („prototypowy”, service test), pięć otrzymało oznaczenie YA-8 (Curtiss Model 59A, numery seryjne 32-344/348) i napędzane były silnikami Curtiss V-1570-23 (V-1570C) Conqueror o mocy 600 KM, a osiem otrzymało oznaczenie Y1A-8 (Curtiss Model 59A, numery seryjne 32-349/356) i napędzane było silnikami V-1570F, także o mocy 600 KM.
A-8 Jedenaście z samolotów serii Y, numery seryjne 32-345/355, zostało przekazanych do 3rd Attack Group bazującej w Fort Crockett w 1932 i służyły one wraz z Curtissami A-3B do 1934 jako A-8. Jedyne różnice pomiędzy testowymi YA-8/Y1A-8 a A-8 dodaniu oznaczeń dywizkonów na samolotach. Koszt jednego samolotu wynosił $32.29S.