Tło historyczne W latach 20. w skład USAAC wchodziło tylko jedno skrzydło lotnictwa szturmowego, 3rd Attack Group, składające się z trzech dywizjonów. Stacjonujące w różnych bazach Teksasu skrzydło wyposażone było początkowo w szturmowe wersje samolotu Airco DH.4, a później w samoloty Curtiss A-3. Stopniowy ale szybki wzrost osiągów konstrukcji lotniczych szybko zdezaktualizował używane przez USAAC dwupłatowe samoloty i około 1930 dowództwo USAAC postanowiło rozpisać konkurs na jednopłatowy dolnopłat o konstrukcji metalowej zaprojektowany specjalnie jako samolot szturmowy. Do konkursu stanęły dwie maszyny; Atlantic-Fokker XA-7 i Curtiss XA-8. Obywa samoloty, według wymagać USAAC, miały konstrukcję całkowicie metalową i były napędzane silnikami rzędowymi typu Curtiss V-1570 Conqueror o mocy 600 KM. Obydwa samoloty zostały dostarczone do bazy Wright Field w czerwcu 1931, oblatywanie i ewaluacja samolotów trwała do września tego roku, zwycięzcą konkursu został ogłoszony samolot Curtissa.