Dorobek zawodowy Władysław Ostrowski opublikował w czasopismach polskich i zagranicznych (w języku polskim, niemieckim, francuskim, włoskim i czeskim) ponad 70 prac naukowych, dotyczących kazuistyki chirurgicznej, torakochirurgii, chirurgii brzusznej i kostnej. Za najważniejsze są uznawane prace z zakresu torakochirurgii – 32 artykuły, w tym wiele opartych na wiedzy zdobytej w szpitalach zagranicznych i na własnych doświadczeniach w dziedzinie leczenia gruźlicy płuc, m.in.: W sprawie operacyjnego leczenia gruźlicy płuc („Medycyna” 1931), Apikoliza zaopłucna wleczeniu gruźlicy płuc („Gruźlica” 1931), Leczenie plombą zewnątrzopłucną jam gruźliczych w szczytach płuc („Polski Przegląd Chirurgiczny” 1934) Własny sposób wycinania pierwszego żebra („Polski Przegląd Chirurgiczny” 1937). Artykuł na temat parafinowych plomb pozaopłucnowych w leczeniu gruźlicy był pierwszą informacją na ten temat, opublikowaną w Polsce. W. Ostrowski był pierwszym polskim chirurgiem, który stosował tę metodę od roku 1931. .