Według natomiast późniejszej relacji Stiepana Kraszeninnikowa (w „Opisie ziem Kamczatki” z 1756 roku), w roku 1737 znajdowała się tu – oprócz kaplicy – także karczma z gorzelnią; ten sam podróżnik wspomina później o cerkwi pod wezwaniem Mikołaja CudotwórcyW przedsłowiu do opracowania D. Łoginowa „Ostróg Bolszeriecki” znajduje się (s. 7) informacja, że cerkiew w Bolszeriecku założył major Wasilij F. Merlin w 1739 roku, oraz (s. 14) że nową cerkiew postwiono tam w 1837; sam Łoginow wspomina dalej (s. 218), że bolszeriecka cerkiew spłonęła w 1918..
W 1740 nowy dowódca garnizonu kamczackiego, P. Koliesow, ustanowił Ostróg Bolszeriecki swoją siedzibą. W 1741 dowódca portu w Ochocku, António Manuel de VieiraPortugalski Żyd na służbie Piotra I, w latach 1718–1727 i 1744-1745 komendant policji w Petersburgu. wraz z Vitusem Beringiem zarządzili utworzenie w Bolszeriecku szkoły dla dwunastu uczniów.
We wrześniu 1768 jeden ze statków przybyłych z Ochocka przywlókł do Bolszeriecka ospę. Epidemia trwała prawie rok – do końca lipca 1769, zabijając w tym czasie tak wielu mieszkańców regionu, że w niektórych przysiółkach nikt nie został żywy, przez co bywały tam miejsca, gdzie ludzkie szczątki gniły bez pochówku.