W spisanym 1 października 1893 testamencie Maria Czarkowska (zmarła 14 października 1893) napisała: „Uniwersalnym spadkobiercą moim mianuję mojego przybranego syna Tadeusza Czarkowskiego-Golejewskiego” (jednocześnie wycofała się wcześniejszej obietnicy darowania córce Koziebrodzkich Marii dóbr w Wysuczce). Tadeusz Czarkowski-Golejewski był pierwszym ordynatem na Wysuczce, drugim był jego syn Cyryl (1885–1940, ofiara zbrodnia katyńskiej w 1940 z Ukraińskiej Listy Katyńskiej; podobnie jak drugi syn Tadeusza – Wiktor, a trzecim wnuk Cyryl (1915–1988).
Pod koniec XIX w. stał jeszcze zachowany prawie w całości i zamieszkały obronny niegdyś zameczek. Pożar zniszczył pałac pod koniec kwietnia 1899. Na jego miejscu wybudowano około 1910 mniejszy pałac, który pozostał własnością rodziny Czarkowskich do 1939 r. W 1939 r. pałac i przyległe części starego zamku były w dobrym stanie. W zamku – pałacu mieszkał jego właściciel. Po 1945 r., gdy Polsce odebrano południowe województwa i przyłączono do Ukraińskiej SRR, zamek został ostatecznie zburzony i rozebrany w 1991 r. Samorząd wsi postanowił rozebrać cztery wielopoziomowe wieże zamku, tłumacząc swoją decyzję niebezpiecznym stanem obiektu. Wieże zostały prawie całkowicie zburzone.