Z powodu bardzo charakterystycznego, ostrego kołpaka śmigła samolot znany był jako „Eversharp Pencil” („ołówek mechaniczny”).
A-3/A-3A/A-3B thumb|left|Curtiss A-3B Po zwycięstwie XA-3, Curtiss otrzymał trzy osobne kontrakty za konstrukcję 66 samolotów tego typu z numerami seryjnymi 27-243/262 (20 sztuk), 27-298/317 (20), 28-83/108 (26). Zamówienie na pierwszych 66 samolotów zostało zrealizowane do końca 1929.
Sześć samolotów z tej serii (numery seryjne 27-306, 310, 315, 28-116/118), otrzymało podwójny komplet urządzeń sterujących i służyło do nauki pilotażu pod oznaczeniem A-3A.
Następne zamówienie opiewało na 77 samolotów w wersji A-3B (numery seryjne 30-1/28, 30-231/280), która bazowała na ulepszonym Falconie O-1E. W tej wersji samolot był staranniej wykończony aerodynamicznie, miał wyważone stery, pneumatyczne amortyzatory kół i dwa dodatkowe karabiny maszynowe 7,62 mm umieszczone w górnej części owiewki silnika i zsynchronizowane ze śmigłem oraz 36-galonowy (136 litrów) zewnętrzny zbiornik paliwa pod kadłubem. 77 samolotów w tej wersji zostało dostarczonych do końca 1930.