W 1937 powołany do służby wojskowej, w 1940 zmobilizowany – dostał się do niemieckiej niewoli. Podczas pobytu w obozie jenieckim współpracował z komunistycznym ruchem oporu. XII 1946 wrócił do Polski jako zastępca komendanta transportu byłych jeńców i pracował jako inżynier chemik w Brzegu Dolnym w zakładach przemysłu organicznego. Później został dyrektorem szkoły przemysłowej w tym mieście. Sekretarz komitetu fabrycznego PPR i członek egzekutywy Komitetu Powiatowego (KP) PPR, od XII 1948 w PZPR. Od 1948 pracował w Warszawie początkowo w MBP, od 1953 w Ministerstwie Przemysłu Chemicznego. Po zawale w 1957 przeniesiony do pracy w Komitecie ds. Radiofonii „Polskie Radio”, gdzie był redaktorem w zespole programów dla zagranicy. Był odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy.
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 1, Warszawa 1985.
Kategoria:Polscy inżynierowie chemicy Kategoria:Działacze Komunistycznego Związku Młodzieży Polski Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Ludzie związani z Wolną Wszechnicą