Ludność żydowska wolała udawać się do szpitala w Tyberiadzie. Wraz z wybuchem pod koniec 1947 roku wojny domowej w Palestynie ewakuowano chorych na gruźlicę do Zichron Ja’akow. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w 1948 roku służył on jako szpital wojskowy. Kierował nim wolontariusz z Anglii, dr Zimmerman. Szpital działał w bardzo trudnych warunkach wojennych, a izolowane położenie w górach Galilei powodowało, że odczuwał on bardzo duże braki środków znieczulających, leków i opatrunków. W 1949 roku został przekształcony w szpital państwowy. Posiadał on wówczas oddział położniczy i psychiatrię. Szybki rozwój Safedu wymusił na władzach podjęcie decyzji o rozbudowie szpitala. W latach 1962–1972 wybudowano nowoczesny budynek szpitalny zaprojektowany przez architekta Mojżesza Mizrachi. Został on nazwany na cześć zmarłej w 1966 roku prezes Międzynarodowa Syjonistyczna Organizacja KobietMiędzynarodowej Syjonistycznej Organizacji Kobiet Wizo Rebeki Sieff. Szpital uruchomiono niemal na wybuch wojny Jom Kipur w 1973 roku, podczas której przyjął setki rannych żołnierzy ze Wzgórz Golan. Podczas wojny libańskiej (1982–1985) i w kolejnych latach przyjmował licznych rannych z terytorium południowego Libanu oraz ofiary przygranicznych ostrzałów rakietowych.