Dawało to szansę na ożywienie gospodarcze w regionie. Decyzję o budowie koszalińskiej wąskotorówki podjęto w 1897, jednak koncesję oraz pozwolenie na budowę wydano dopiero 24 maja 1898. Wybrano rozstaw szyn 750 mm, a więc inny od szerokości torów po jakich jeździły inne kolejki Pomorza Zachodniego, co było podyktowane oszczędnościami w eksploatacji lżejszego taboru. 24 maja 1898, w dniu wydania koncesji na budowę i eksploatację koszalińskiej kolei wąskotorowej, powstała Spółka Akcyjna Kolei Wąskotorowej Koszalin – Nacław (AG Kleinbahn Köslin–Natzlaff). Jej głównymi akcjonariuszami był powiat koszaliński oraz fabryka parowozów Krauss z Monachium. To właśnie zakład Krauss dostarczył materiały niezbędne do budowy kolei (podkłady, szyny itd.), oraz tabor trakcyjny (parowozy). 1 listopada tegoż roku uruchomiono przewozy na odcinku Koszalin – Manowo – Nacław (32 km) i wydzierżawiono od Sławieńskiej Kolei Powiatowej odcinek Nacław – Jacinki (7 km). Osiągnięcie dobrych wyników przewozowych zachęciło spółkę do rozbudowy sieci kolei.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Koszalińska Kolej Wąskotorowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.