Proces projektowania instalacji wodnego ogrzewania podłogowego opiera się na normie PN-EN 1264, opracowanej przez Polski Komitet Normalizacyjny.

Zalety i wady Do zalet wodnego ogrzewania podłogowego zalicza się: równomierny rozkład temperatury w pomieszczeniu, brak zjawiska ruchu powietrza i przypiekania kurzu, brak zjawiska akumulacji ciepła pod sufitem, możliwość integracji z niskotemperaturowymi źródłami ciepła (np. pompa ciepła), wysoką estetykę wnętrza wynikającą z braku widocznych grzejników, ograniczenie do minimum zjawiska osuszania powietrza, znaczną bezwładność termiczną, co przekłada się na wydłużony czas nagrzewania i wychładzania pomieszczenia, maksymalizację sprawności energetycznej systemu centralnego ogrzewania.

Do wad systemu należą: wymóg stosowania okładzin podłogowych o odpowiedniej specyfikacji technicznej – materiał musi charakteryzować się niskim oporem cieplnym (w granicach 0,03–0,05 m²K/W) oraz wysoką stabilnością wymiarową zapobiegającą odkształceniom pod wpływem zmian temperatury, w przypadku