W roku 1952 ponownie aresztowany i zesłany do Workuty za nacjonalizm. W roku 1957 po rehabilitacji repatriowany do Polski, gdzie mieszkała już jego żona i córka. Dzięki pomocy profesora Kazimierza Moszyńskiego oraz Marii Znamierowskiej-Prüfferowej od roku 1959 rozpoczął pracę w wydziale etnografii muzeum w Toruniu, gdzie doczekał się emerytury w roku 1970.
Często bywał na Białostocczyźnie. Wiele czasu poświęcał badaniom etnograficznym. Był jednym z założycieli grupy literackiej Białowieża. Publikował opowiadania satyryczne pod pseudonimem "Dziad Marcin".
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu św. Jerzego w Toruniu Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1983