W czasie kampanii wrześniowej (od 15 września) walczył w pułku marszowym Podolskiej Brygady Kawalerii, w którym był dowódcą plutonu kolarzy. 19 września przekroczył granicę polsko-węgierską. Został internowany. W marcu 1940 znalazł się we Francji, gdzie do czerwca służył jako dowódca plutonu ckm w 3 oddziale rozpoznawczym.
Po ewakuacji do Wielkiej Brytanii został przydzielony do 1 oddziału rozpoznawczego 1 Brygady Strzelców, a następnie służył w 1 Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej.
Po przeszkoleniu ze specjalnością w dywersji został zaprzysiężony 29 kwietnia 1942 roku i następnie przeniesiony do Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza.
Zgłosił się do służby w kraju. Zrzucony do Polski w nocy z 1 na 2 września 1942 roku, w operacji lotniczej „Smallpox”, na placówkę odbiorczą „Rogi” na terenie nadleśnictwa Łoś-Rogatki na północny wschód od Grójca. 3 listopada 1942 wraz z cichociemnymi: kpt. Maciejem Kalenkiewiczem ps. Kotwica oraz por. Janem Markiem ps. Walka w składzie pocztu sztandarowego podczas poświęcenia sztandaru dla 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej w Kościele Panien Kanoniczek w Warszawie przy ul. Bielańskiej.