Mirosława Chamcówna (ur. 11 lipca 1919 w Lublinie, zm. 14 lutego 2000 we Wrocławiu) – polska historyk oświaty, uczestniczka działań opozycyjnych w czasach PRL, członek założyciel Klubu Inteligencji Katolickiej we Wrocławiu i Towarzystwa Kursów Naukowych.
Życiorys Działalność naukowa Jej ojcem był poseł na Sejm II RP Antoni Chamiec (1891–1965). W 1947 ukończyła studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, pracowała tamże w latach 1949–1955. W 1950 obroniła pracę doktorską pt. Szkoła Główna Koronna w czasie wizytacji i rektoratu Hugona Kołłątaja (1777–1786). Od 1955 zatrudniona na Uniwersytecie Wrocławskim, w Katedrze Pedagogiki, na stanowisku adiunkta, w 1957 mianowana docentem, w 1973 profesorem nadzwyczajnym. W latach 1977–1981 pod presją władz PRL przeniesiona do Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu na stanowisko kierownika Zakładu Historii Kultury Fizycznej. Prowadziła wykłady z historii kultury fizycznej. Na Uniwersytet Wrocławski powróciła w 1981. W latach 1981–1984 była wicedyrektorem, w latach 1984–1987 dyrektorem Instytutu Pedagogiki UWr. Była członkiem kolegium redakcyjnego „Kwartalnika Historii Nauki i Techniki”, „Przeglądu Historyczno-Oświatowego”. Była przewodniczącą komitetu redakcyjnego „Prac pedagogicznych” oraz serii „Studiów z dziejów oświaty i myśli pedagogicznej”, które powołała do życia.