Ich matka popełniła samobójstwo, skacząc w ogień.
Na tym najstarszym cmentarzu spoczywa wielu słynnych żydowskich rabinów i kabalistów z przełomu XVI i XVII wieku. Wierzyli oni, że przejrzyste powietrze Safedu przenosi dusze pochowanych tu zmarłych bezpośrednio do nieba. Z najstarszych rabinów jest tu pochowany rabin Jechoszua ben Chanania, tananita z I wieku. Ze znanych kabalistów spoczywają tu: Izaak Luria, Salomon ha-Lewi Alkabec, Mojżesz Kordowero, Józef Karo, Mojżesz ben Józef di Trani, Mojżesz Alszech i wielu innych. Ta najstarsza część cmentarza jest mocno zniszczona. W wyniku trzęsień ziemi i osuwisk wiele nagrobków zsunęło się ze zbocza w dół. W rezultacie, z około 10 tys. nagrobków jedynie 7 tys. znajduje się w swoim pierwotnym miejscu położenia. Odnawiane są jedynie te najbardziej znane grobowce słynnych kabalistów. Tę górną część nekropolii zamknięto dla pochówków około 1982 roku.
W XVIII wieku zaczęto oddzielnie chować zmarłych ze społeczności aszkenazyjskiej i sefardyjskiej. Większość sefardyjczyków była chowana w północnej części starego cmentarza, chociaż pojedyncze groby można znaleźć także w jego południowej części. Tę południową część nekropolii zajęli aszkenazyjczycy.