Twórczość literacka Debiutował pod koniec lat osiemdziesiątych. Jego pierwszy zbiór poetycki Як довго ця війна тривала (Jak długo ta wojna trwała) ukazał się drukiem równocześnie z opowiadaniem Прокляття (Przekleństwo) w 1991 r. Tematyka afgańska zdominowała także kolejną książkę Німа зозуля (Niema kukułka), która ukazała się w 1994 r. Ł. Olander pisała wówczas: "Afganistan dokonał wielkich zmian w światopoglądzie Wasyla Słapczuka. Przeżycia i przemyślenia stały się znaczną częścią tego gruntu, na którym zaczęła kiełkować jego poezja i humanistyczna artystyczno-filozoficzna koncepcja świata i człowieka". Oba zbiory poetyckie wraz z opowiadaniem zostały wznowione w 2002 r. pod wspólnym tytułem Птах з обпаленим крилом (Ptak z nadpalonym skrzydłem). Do tematyki afgańskiej Słapczuk powrócił w 2001 r. zbiorze Навпроти течії трави (Przeciw rośnięciu traw). Jej kulminacja ma miejsce w powieści Книга забуття (Księga zapomnienia) (2013), która jest kolejną próbą autora dokonania rozrachunku z problematyką "zabijania i niszczenia" w imię wojny.