Żaglowiec został wybrany, ponieważ niemieckie okręty podwodne, po atakach ze strony Q-shipów, nauczyły się bardzo ostrożnie podchodzić do większych jednostek parowych, natomiast często atakowały ogniem artyleryjskim małe żaglowce. W lutym 1917 okręt, o nazwie skróconej do „Prize”, otrzymał numer Q-21 i był gotów do akcji; dowódcą mianowano por. Williama E. Sandersa, R.N.R. Szkuner uzbrojono w dwa zamaskowane działa 12-funtowe (76 mm) – przednie w fałszywej nadbudówce i tylne na podnoszonej platformie, oraz dwa karabiny maszynowe Lewisa.
26 kwietnia 1917 okręt wypłynął z Milford na patrol. O 20:35, 30 kwietnia, na pozycji 49,44 N, 11,42 W, przy dobrej pogodzie i łagodnym wietrze nadającym „Prize” prędkość dwóch węzłów, Brytyjczycy zauważyli okręt podwodny w odległości ok. 2 Mm. Niemiecka jednostka, SM U-93 pod dowództwem kpt. Edgara von Spiegel von und zu Peckelsheima zmieniła kurs na zbliżeniowy i otwarła ogień z dział 105 mm, poważnie uszkadzając „Prize” – zniszczeniu uległa radiostacja, uszkodzony został kadłub na linii wodnej, maszt i silnik pomocniczy. Por. Sanders, weteran operacji okrętów-pułapek, wytrzymał nerwowo ostrzał (z „Prize” uciekła jedynie wyznaczona „grupa paniki”) i odczekał aż U-boot podejdzie na dystans poniżej 70 jardów (ok. 65 metrów).