Verners Kraulis (ur. 10 marca 1904 w parafii Vārves, zm. 15 lutego 1944 w Lipawie) – łotewski lekarz psychiatra.
Ukończył gimnazjum w Rydze. W 1922 rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Łotwy, studia ukończył w 1927, specjalizował się w neurologii i psychiatrii. W 1929 wyjeżdżał do klinik w Monachium i Berlinie. Pracę doktorską, dotyczącą dziedziczności chorób psychicznych, sporządził pod kierunkiem Ernsta Rüdina. Był uczniem Hermanisa BudulsaLībiete I. Verners Kraulis (1904–1944) – spilgta personība Latvijas psihiatrijas vēsturē [Verners Kraulis (1904–1944) – an Outstanding Figure in the History of Psychiatry in Latvia]. Zinātņu vēsture un muzejniecība 780, 182-195, 2012. Zajmował się przede wszystkim genetyką chorób psychicznych, biochemią i leczeniem schizofrenii. Jako jeden z pierwszych lekarzy na Łotwie stosował leczenie śpiączkami insulinowymi;